Prietpraat

In al die jaren dat ik in het Aardse spiri-wereldje meedraai ben ik hele mooie dingen tegengekomen, maar ook een hoop nonsens en spiri-prietpraat.

Onderstaande ervaring is er een uit de categorie “spiritueel geneuzel” en ergens in de vorige eeuw nog.

Daarnet herinnerde ik het me weer en besloot ik dat het in ieder geval in het boek komt over de zin en onzin over spiritualiteit, dat ik aan het schrijven ben.

In één van de huizen waar mijn lief en ik ooit woonden ( en dat zijn er nogal wat) hadden wij veel last van contactgeluiden van onze buren en niemand begreep hoe dat kon, want tussen de huizen waren twee garages, dus het was heel erg vreemd dat wij zo veel geluiden van de buren hoorden.

We hadden zelfs de vloeren tussen onze huizen door een gespecialiseerd bedrijf laten doorzagen, zodat er geen contactgeluiden meer konden zijn.

Maar het geluid bleef en wij werden er knettergek van, want onze lieve buren hadden drie kindertjes, die de hele dag als olifantjes door het huis denderden en het klonk dan alsof ze bij ons boven aan het spelen waren en ieder moment door het plafond naar beneden konden donderen.  En het waren hartstikke lieve mensen en zij konden er natuurlijk ook niks aan doen, maar de verstandhouding werd er in de loop der jaren niet veel beter op.

Op een dag spraken wij een aannemer uit het dorp, die altijd als hij op een bepaalde plek ging bouwen, een wichelroedemevrouw liet komen, om te kijken hoe de energie van die plek was.

Of dat misschien iets voor ons was, om die mevrouw bij ons te laten komen kijken ?

Wij zeiden meteen ja natuurlijk, want we waren inmiddels ten einde raad en maakten een afspraak.

Toen op die bewuste zomeravond de bel ging en ik de deur opendeed, was ik meteen op mijn hoede en voelde meteen dat dit niks zou worden. De wichelroedemevrouw zag er bijzonder indrukwekkend uit, ze was groot en breed, ze  droeg een bijzonder gewaad en was met edelstenen behangen.

Ook had zij een “hulpje” meegenomen, een vrouw die  psychologe was en meekwam om lief en mij geestelijke bijstand te verlenen, want wij waren in nood.

Niet dat wij vonden dat we dat nodig hadden, maar je weet maar nooit  en dan is zo’n mevrouw best handig om in de buurt te hebben natuurlijk.

Lief en ik boden thee en koffie aan, maar wichelroedemevrouw wilde eerst door het huis lopen, want het voelde hier helemaaaaaaal niet goed en ze kreeg er koude rillingen van over haar rug, zei ze.

Na een rondje over de bovenverdiepingen, kwamen we in de woonkamer aan en terwijl ze daar liep te wichelen riep ze ineens uit “Jaaaa, ik heb de oorzaak van het geluidsprobleem gevonden, hier zit een entiteit” en ze gebaarde heftig  naar de vensterbank in de erker.

Nou hadden wij een paar katten in huis, die altijd juist op die vensterbank lagen. In de winter lekker warm boven de verwarming en in de zomer heerlijk in de zon.

Ze maakten soms zelfs ruzie, over wie er op juist DAT plekje op DIE vensterbank mocht liggen.

Dus ik was hoogst-verbaasd dat zo’n entiteit nou juist de vensterbank van onze katten uitzocht, om te gaan zitten klieren en voor contactgeluiden te zorgen.

Maar wichelroedemevrouw was zeer beslist, hier zat echt een entiteit, dus volgens haar kon het helemaal niet waar zijn, dat onze katten daar zo graag lagen, want katten zijn heel erg paranormaal gevoelig en die weten precies waar een entiteit zit, punt !

Nou ben ik zelf redelijk gevoelig voor energietjes en had ik het echt wel opgemerkt als daar een entiteit zat te klooien, dus ik geloofde er geen donder van wat mevrouw beweerde.

Maar die entiteit moest er uit en wel nu meteen, want anders zou het niet goed met ons aflopen, volgens wichelroedemevrouw en daar zou zij hoogstpersoonlijk voor gaan zorgen. We moesten ons maar niet ongerust maken, want het kwam allemaal goed en straks waren wij van die geluiden van de buren af, zo verzekerde ze ons.

Ze ging in diepe trance, zo leek het tenminste en ze maakte wat vreemde bewegingen en begon in zichzelf te mompelen. Lief en ik keken ademloos toe, want hier gebeurde iets heel bijzonders.

Na een tijdje kwam ze weer “terug” en zei dat de entiteit weg was, zij had hem hoogstpersoonlijk naar het licht gebracht,deze dolende ziel, maar we moesten wel een aantal “dingetjes”, een soort plastic doosjes, overal in huis zetten om te zorgen dat ie niet meer terug kwam.

En heel toevallig verkocht zij die doosjes en had ze nog bij zich ook. Omdat die doosjes dus echt belachelijk duur waren, hebben wij ze niet gekocht natuurlijk en we geloofden er ook helemaal niet in.

De psychologe had in al die tijd nog geen woord gezegd, maar ik zag haar gezicht steeds strakker worden en ze was duidelijk uit haar humeur en toen wichelroedemevrouw klaar was met haar Hokus-Pokus zei ze dat wij nog steeds niet van het geluidsprobleem af waren.

Dat was ook heel duidelijk te horen, want de kindertjes van de buren gingen nog even lekker donderjagen voordat ze naar bed moesten.

Lief en ik hebben de dames netjes naar de voordeur gebracht en uitgezwaaid, terwijl de katjes lekker op de vensterbank lagen. Ik denk ook dat de dames niet lang meer samengewerkt hebben. 

Dit soort praktijken vallen bij mij in  de categorie “spiritueel geneuzel” en dit was typisch zo’n zogenaamd medium dat zichzelf erg belangrijk vind en wiens ego op die manier lekker opgekrikt wordt.

Lief en ik hebben het huis uiteindelijk maar te koop gezet en we zijn verhuisd, want we wilden rust.

© Leonoor. 27-10-2019

1 reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.