Het was een enerverend weekend, mooi en vermoeiend tegelijk, heftig en inspirerend, balanceren tussen in mijn eigen rust blijven of me mee te laten slepen door irritaties van anderen, of die van mezelf…….vier uurtjes per nacht slapen al de hele week…..kortom veel beweging in van alles en nog wat, niet verkeerd hoor, maar wel een beetje vermoeiend.

Zoals jullie weten werk ik samen met een groep Gidsen en geef ik hun boodschappen aan de wereld door. En hoe fijn is dat !!

Ik had me aangesloten bij een Facebookgroep die gaat over de nieuwe energie en de dagelijkse praktijk  en nieuwsgierig en leergierig als ik ben, leek die groep mij wel heel interessant. Ik ben niet meer zo van de groepjes en inmiddels nog minder, maar openminded als ik ben ging ik lezen, maar ook schrijven.

En het viel me op dat er zo veel machtsspelletjes gespeeld werden daar, dat het ook daar helemaal niet zo openminded was als ik gehoopt had en dat de kudde als een stel wolven over mensen heen denderde die ook  maar het léf hadden om hun kop boven het maaiveld uit te steken en te vertellen waar het nou eigenlijk écht over gaat. Want die kop moest er af en wel nu meteen.

“Grappig” om te ervaren dat mensen enerzijds heel erg bezig zijn met de nieuwe energie en daar naar verlangen, maar anderzijds iedere aanreiking die ze krijgen meteen neersabelen. En ik weet het wel en ik begrijp het ook wel, het komt voort uit angst….angst om het oude los te laten en er iets nieuws voor in de plaats te zetten.
Maar wee je gebeente als je aan hun heilige spirituele huisjes komt, wee je gebeente als je zegt dat elfjes in glitterpakjes niks te maken hebben met de nieuwe energie, wee je gebeente als je kritisch durft te zijn.

En pas op als je durft te zeggen dat de nieuwe energie vooral ook gaat over eigen verantwoordelijkheid en niet langer over afhankelijkheid van wie of wat dan ook.

En ondertussen viel ik van de ene emotie in de andere, al lezend en schrijvend. Ging ik van geamuseerdheid naar boosheid naar irritatie naar blijheid naar verdrietig zijn…….het was er allemaal en dat was okee. Want het leerde mij dat ik me niet meer wil laten afleiden door “de buitenwereld” maar dat ik steeds meer achter mezelf en “mijn waarheid” sta en hoe belangrijk ik dat vind.

Ik had een stuk geplaatst van Naryah, de groep Spirits waar ik mee samenleef en werk en wiens “doorgeefluik” ik ben, met veel liefde en plezier. Dat stuk ging over de nieuwe energie en  ik vind het prachtig, gewoon omdat het voor ons beter te snappen is dan alle spiri-blabla die je overal tegenkomt en die vooral heel erg verheven is en voor mijn beperkte mensenhersens in ieder geval niet te volgen is. En als je iets wilt gaan begrijpen, zodat je je er mee kunt verbinden, dan moet je bij stap 1 beginnen.

Er kwamen heel veel mooie reacties op dat stuk waar ik blij van werd, waar ik aansluiting mee had.

Er kwamen ook veel reacties van de betweters, van de mensen die blijkbaar al precies weten hoe de nieuwe energie is, maar zich absoluut vanuit de oude energie naar anderen toe gedragen, met een felheid waar zelfs ik van schrik.

En wat dacht ik wel wie ik was, las ik in privéberichtjes die ik ontving, was ik een soort Jezus-figuur, was ik een profeet ?

Hoe arrogant dacht ik wel te zijn om net te doen alsof de boodschap die ik doorgaf van Spirits kwam.
En hoe heten die Spirits dan, wilden ze weten.  En toen bleek dat sommige Spirits hele gewone aardse namen hebben brak de pleuris helemaal uit, want ze heten nou eenmaal geen Michaёl en Gabriёl en zo, dus kan het nooit kloppen wat ik schreef.
En zo ging het maar door en viel ik steeds weer van de ene verbazing in de andere vanwege het feit dat de “alwetenden” het blijkbaar tóch nog nodig hebben om hun spirituele plasjes te doen over dingen die niet in hun eigen straatje te pas komen. Verbazing omdat juist de mensen die het allemaal zo goed denken te weten, werkelijk alles ter discussie willen stellen om hun eigen gelijk te halen en daar heel ver in gaan.

Mij gaat het niet om gelijk te hebben of te krijgen. Mij gaat het om dat ik een missie heb in dit leven en ik het fijn vind dat ik iets uit “de andere wereld” naar hier kan brengen, gewoon vanuit de intentie dat het liefdevol is en ook ik verlang naar een betere wereld.

En ik weet dat de tegenwerkende krachten enorm zijn, maar daar laat ik me niet gek door maken. Ik heb in ieder geval heel wat spirituele maskertjes zien breken en de valsheid daar achter gezien.

Maar voor mij geen “spirituele” groepjes meer, ik vind het niks en ik heb ze niet nodig. Ik houd het bij mijn eigen fijne groep, waar we het over dingen kunnen hebben zonder al dat gehakketak.
Voor mij geen elfjes en kaboutertjes, geen glitterplaatjes meer…..dat stadium ben ik voorbij, het is tijd voor de volgende stap.

Waar ik wel heel erg blij mee ben, zijn de prachtige mensen die ik in die groep heb ontmoet, dus dank daarvoor en een diepe buiging voor jullie, omdat jullie het ook aandurven om je kop boven het maaiveld uit te steken.