Steeds vaker hoor ik mensen zeggen dat wat je aandacht geeft, in stand blijft houden, als iemand het over zijn of haar problemen heeft.

Wat je aandacht geeft…..is in spirituele kringen een soort Mantra geworden lijkt het wel, een nieuwe spirituele overtuiging. En natuurlijk houd je drama in stand als je er alleen maar over blijft praten en er verder niks mee doet. Maar ook drama heeft aandacht nodig, want het is er niet voor niets, het komt ergens vandaan.

Op mij komt het heel vaak over als een dooddoener en de ultieme manier om de ander de mond te snoeren en gewoon wegkijken van wat als lastig ervaren wordt. Ik zie dat helaas heel veel om me heen gebeuren.

Bewustwording betekent niet wegkijken, ontkennen en nét doen of het er dan niet is als je het geen aandacht geeft. Ik zie veel mensen heel erg bezig zijn met dingen die buiten onze Aarde zijn, ze verdiepen zich in buitenaardse werelden, intergalactische toestanden en vergeten een beetje dat ze HIER zijn en het hier zullen moeten doen, zolang ze hier zijn. Het helpt niet als je vlucht in spirituele overtuigingen die ons allang niet meer dienen.  Want ook hier is THUIS en dat kunnen we samen zo comfortabel proberen te maken door onze trilling met elkaar te verhogen. Dus laten we eens wat dichterbij kijken……vraag eens aan de buren of je ze kunt helpen, geef een vriendin eens wat vaker een knuffel omdat ze het moeilijk heeft en denk mee over oplossingen, in plaats van te zeggen dat ze er nu maar eens over op moet houden. En laten we ons realiseren dat wat wij als negatief gedrag ervaren, altijd ergens vandaan komt. Uit angst of uit het onvermogen om iets te veranderen, uit onwetendheid of door traumatische ervaringen die al het zelfvertrouwen hebben weggevaagd.

Al die oorlogen die er zijn, al die mensen die doodgaan door  honger of ziektes, al die mensen die diep ongelukkig zijn, die zijn er nog steeds wanneer je er geen aandacht aan schenkt.

Juist in deze tijd is het zo belangrijk om niet meer weg te kijken, maar om welk leed dan ook wél aandacht te geven. En daarmee wil ik niet zeggen dan we in andermans drama mee moeten gaan, of het over moeten nemen of in stand moeten houden. Wat ik bedoel is dat het helpender is als we naar iemand luisteren, zodat diegene gezien en gehoord wordt. En de volgende stap is dan diegene bewust proberen te maken van eigen keuzes kunnen maken, wanneer dat mogelijk is. Een helpende hand te bieden, te troosten en gerust te stellen. Wij kunnen de problemen van anderen natuurlijk niet oplossen en dat moet ook niet, maar we kunnen wel meedenken zodat de ander weer een uitweg ziet en verder kan. We kunnen vragen…..”wat gaan we er aan doen ?”  Op die manier kan de ander uit zijn of haar drama stappen en er iets anders voor in de plaats gaan zetten, stapje voor stapje.

We weten allemaal dat er chaos is de laatste jaren en dat is enorm voelbaar voor heel veel mensen. Er is een enorme verschuiving in bewustzijn aan de gang en dat is absoluut niet gemakkelijk, ik ervaar dat zelf ook.  Maar mijn overtuiging is dat we niet alleen voor onszelf hier op Aarde zijn, maar dat we er ook voor anderen zijn. Want  samen kunnen we de energie veranderen en het bewustzijn groter maken en dat lukt niet wanneer we wegkijken.

Laten we het SAMEN doen !!!